Oradaydım

 Geçmişime

Anılarıma 

Yaşanmışlığıma seslenişim.

Geleceğim bugüne, bugünüm düne karışırken,

yaşıyor oluşum elimden kayıp giderken...

Oradaydım. Biliyorum.

Tek kanıtı anılarım. Yine de biliyorum.

Bir daha olamayacağım "orası"nı her andığımda oradan biraz daha uzaklaşıyorum.

Bu yüzden her seslenişim, oradan daha da kazıyor beni.

Geriye şeffaf,

saydam kalıyor.